Ελεονώρα Μελέτη: Νιώθω ότι είμαι μία «όχι τέλεια» μαμά, αλλά είμαι μία πρωτίστως αληθινή μαμά

Η Ελεονώρα Μελέτη ήταν καλεσμένη στο “EQ” του Action 24 και μίλησε στην Έλενα Παπαβασιλείου για το πότε αποφάσισε να γίνει μητέρα και τι παράδειγμα θέλει να δίνει στην κόρη της. «Το παιδί μου είναι αυτό για το οποίο είμαι πιο υπερήφανη από όλα! Είναι πολύ συγκινητικό το να βλέπεις ένα παιδί να μεγαλώνει. Εμένα το μέλημά μου είναι να δίνω στην Αλεξάνδρα τον χώρο να αναπτύσσει όσο το δυνατόν περισσότερο γίνεται τη δυναμική της δικής της προσωπικότητας. Και αυτό είναι δύσκολο, γιατί δεν είναι προέκταση δική σου στο παιδί, είναι μια ατόφια οντότητα, δική της προσωπικότητα, αυτούσια, αυτόνομη».

«Αφέθηκα τόσο αυθεντικά μπροστά της»

«Είναι δύσκολο το project και γι' αυτό εγώ έμεινα στο ένα παιδί. Νιώθω τέτοια πληρότητα με το ένα. Εγώ γενικώς δεν πίστευα ποτέ ότι θα κάνω πολλά παιδιά, έπαιζε το αν θα κάνω και το ένα για να είμαστε ειλικρινείς. Δεν ήμουν από αυτές τις γυναίκες που είχε όνειρο να παντρευτεί, να κάνει παιδιά, να κάνει οικογένεια. Ένιωθα ότι δεν θα το κάνω εύκολα, θα αργήσω. Και οι δικοί μου το ήξεραν, το έβλεπαν και γι’ αυτό και δεν με πίεσαν ποτέ. Ήταν συμφιλιωμένοι με τη σκέψη ότι η Ελεωνόρα μπορεί να μην ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι.

Μόνη μου εγώ ένιωσα κοινωνικά μία μικρή πίεση κάπου στα 38 -και όχι για τον γάμο- για το παιδί. Ένιωσα ότι τι θα γίνει άμα ξυπνήσω στα 45 και θέλω, αλλά δεν γίνεται; Και το 2016 έκανα μια κατάψυξη ωαρίων. Νιώθω ότι είμαι μία “όχι τέλεια” μαμά, αλλά είμαι μία πρωτίστως αληθινή μαμά. Δηλαδή το παιδί μου έχει δει τη μαμά του σε όλες τις φάσεις. Έχει δει τη μαμά του να κλαίει γιατί δεν έχει πάει καλά η δουλειά της. Έχει δει τη μαμά του να είναι κουρνιασμένη στον καναπέ γιατί περνάει δύσκολη έμμηνο ρύση. Έχει δει τη μαμά του να είναι πάρα πολύ χαρούμενη γιατί έκανε μια επιτυχία στη δουλειά της που την έχει ενθουσιάσει. Τις δείχνω πως πρέπει να τα αναγνωρίζει και να τα βιώνει. Εκείνη μπορεί να μην βιώσει ένα συναίσθημα με τον ίδιο τρόπο που το βιώνω, αλλά ξέρει ότι είναι ΟΚ να το βιώσει.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ανακούφιση που ένιωσα, όταν με έπιασαν τα κλάματα μετά από κάτι πολύ σοβαρό που είχε γίνει στον χώρο εργασίας μου το 2021 που ξέσπασα μπροστά στο παιδί μου, με λυγμούς. Όμως γιατί ήμουν μέσα στο σπίτι, δεν μπορούσα να κλαίω στο μπάνιο και δεν έχω και τον λόγο να πάω να κλάψω στο μπάνιο. Έκλαιγα στον άντρα μου, κάποια στιγμή με είδε και το παιδί μου και ήρθε και με αγκάλιασε. Την έπιασα κι εγώ αγκαλιά και ένιωσα τρομερή ανακούφιση που πλέον αφέθηκα τόσο αυθεντικά μπροστά της. Είχα τόσο πολύ κλάμα που απλώς δεν μπορούσα να αναπνεύσω από το μπούκωμα και το παιδί μου έφυγε, πήρε ένα μικρό σκαμπό, πήγε στο μπάνιο άνοιξε το ντουλάπι που κρατούσα πήρε μέσα τις αμπούλες με το νερό που της καθάριζα τη μύτη όταν έχει μπούκωμα, πήρε χαρτομάντιλα και ήρθε και μου έκανε τις κινήσεις που έκανα εγώ κάθε φορά που είχε μπούκωμα για να ξεμπουκώσει η μύτη και μου έλεγε “Μαμά, μην κλαις”. Με φιλούσε, με χάιδευε και με κοίταζε στα μάτια. Έκλαιγα παραπάνω. Ένιωσα αποδοχή από το παιδί μου εκείνη τη στιγμή. Ένιωσα τόσο τυχερή που έχω μια κόρη που έχει τόση ενσυναίσθηση που δεν την ενδιέφερε γιατί η μαμά της ήταν έτσι, δεν μπορούσα να το καταλάβει αλλά έβλεπε τη μαμά της σ’ αυτή η θέση. Ένιωσα τρισευτυχισμένη. Ξαφνικά μέσα σε όλο αυτό το χάος ένιωσα παντοδύναμη».

«Στους ανθρώπους μου δεν υπάρχει… ανακύκλωση»

Η Μελέτη μίλησε και για την εμπειρία που έχει από τις γυναίκες που έρχονται και μοιράζονται μαζί της τις ιστορίες τους. «Αυτό που έχω ζήσει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο που είμαι ευρωβουλευτής, δεν το έχω ξαναζήσει όσο χρόνια δουλεύω στην τηλεόραση, το λέω και συγκινούμαι. Έχει τύχει να μιλήσω με γυναίκες οι οποίες έχουν κλάψει την ώρα που μιλάμε. Έχουν για κάποιον λόγο δακρύσει, κλάψει, εκφραστεί με αυτόν τον τρόπο μιλώντας. Φεύγοντας από αυτές τις γυναίκες, έχω αναρωτηθεί ποιο να είναι το τραύμα τους άραγε, το οποίο νιώθουν ότι ενδεχομένως ήρθε στην επιφάνεια μέσα από κάτι που είδαν, με κάτι που διαβάσαν, με κάτι που ακούσαν και ταυτίστηκαν με αυτό. Αλλά πραγματικά αυτό που ζω εγώ ενάμιση χρόνο, σε σχέση με τον κόσμο και με τις γυναίκες ειδικά, δεν το έχω εισπράξει τόσα χρόνια στην τηλεόραση.

Όλοι έχουν τη δύναμη. Μπορεί να μην νιώθουν έτοιμοι ακόμα, αλλά πιστεύω ότι σε όλους τους ανθρώπους δίνεται κάποια στιγμή αυτή η ευκαιρία, που πλέον νιώθουν ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος πέρα από την αλλαγή. Εμένα μου αρέσουν οι αλλαγές, δεν τις φοβάμαι καθόλου. Σε κάποια πράγματα είμαι πάρα πολύ σταθερή, στους ανθρώπους μου, στον σύντροφό μου, στις σχέσεις μου, μου αρέσει να είμαι πάρα πολύ πιστή, στους φίλους μου, στην οικογένειά μου. Εκεί δεν υπάρχει ανακύκλωση. Σε άλλα όμως πράγματα που εγώ δεν τα θεωρώ σταθερές στη ζωή, μου αρέσει πάρα πολύ η αλλαγή. Γι' αυτό και άλλαζα πολύ συχνά και τα μαλλιά μου. Δοκιμάζω διάφορα πράγματα. Ασχολούμαι και με νέα πράγματα, με τη ζωγραφική. Τώρα κάνω την κόρη μου πάρα πολύ. Μου αρέσει η αλλαγή. Και μέσα από όλα αυτό ανακαλύπτεις και εσύ διάφορα δικά σου καινούρια κομμάτια».